18 Temmuz 2016 Pazartesi

Yorum: Aleatha Romig ||Tutku Oyunları Yüzleşme ( Consequences #2 )


Yüzleşmek cesaret ister!
Nefret ve aşk. İntikam ve güven.

Anthony Rawlings ile Claire Nichols…
Kuralları tutku, esaret ve deliliğin yan yana gelişiyle yazılan, ölümcül bir oyunun iki farklı tarafıydı. Aşkın görünmez tuzağına düşüp, oyunu kaybettiğini düşünen tarafsa Claire'di. Ancak bilmediği bir şey vardı; bazı oyunlar tam da bitti sanıldığı yerde başlardı.
Önce Anthony Rawlings'in baskıcı aşkından ve lüks hapishanesinden, sonrasında ise yeni esaretinden kurtulan Claire Nichols, artık özgür. Öte yandan bu yeni özgürlük çok daha fazla sır, tehlike ve yepyeni bir esaret anlamına da geliyor. Elindeki sorulara alacağı her cevabınsa bambaşka bir bedeli var. Claire bir kez daha düşmanının karanlık gözlerinin içine bakmak zorunda.
Anthony ve Claire için kurallar yeniden yazılıyor.
Bu oyun henüz bitmedi. İkinci rounda hazır olun. 
Şimdi sonuçlarla yüzleşme zamanı!

Sayfa Sayısı: 456
Baskı Yılı: 2016
Dili: Türkçe
Yayınevi: Arkadya Bitter
Çevirmen: Esra Çetin

⭐⭐⭐

İlk kitap için söylediklerimde hala kararlıyım ama bu kitap Claire ve benim için eziyet dolu değildi bu yüzden kendini okutturdu.
Hikâyeyi tahmin edebiliyorum. Harry ve Claire’in peşinden koştukları kişiyi,Anton'un babasının neden öldüğünü tahmin edebiliyorum eğer ki yanılırsam ezber bozan bir romandı derim. Bu tahmin edilebilirlik içinde sayfalar biraz sıkıcıydı. Evet, Claire hayatını tekrar kurmaya çalışıyor, güçlü ve bağımsız ve intikam almaya yaklaşmış durumda ama bu süreçleri okurken biraz hareketlilik arıyor insan. Bazı bilgileri keşfetmek, başkalarının bakış açısıyla olan sayfalar olayın sonunu merak ettiriyor. Her ne kadar tahmin etsem de “ya öyle değilse?” sorusu diğer kitabı okumam için beni zorluyor. İlk romandaki anlatım burada da mevcuttu. Yüzeysel, kişilerin duygularını çok alamadığım bu anlatım sanırım böyle devam edecek. Yani Claire kendini çok iyi anlattı ama karşı tarafında duygularını alabilmeyi isterdim. Bu yüzden biraz dışarıda kaldım okurken.
Ayrıca saçma bir yerde kesildiğini de söylemeliyim. Bu yüzden yayın evine sitemliyim. Kitabı iki bölüme ayırmalarındaki amaç gün gibi açık ve buna tek kitap 1000 küsur olmasın diye kılıf uydurmakta bizleri salak yerine koymak oluyor. Bu da böyle bir not olsun.
Serinin ilk kitabını büyük beklentilerle okuyup, hayal kırıklığına uğrayınca tahmin edersiniz ki bu kitabı okumam gecikti ve beklentisizdim. Bu yüzdendir ki okuttu kendini. Anton bu sefer insan gibiydi. Çok sık göremesem de kendisini önceki saçmalıklarıyla ortaya çıkmaması biraz rahatlattı beni. Bir konu beni biraz şaşırttı. O da Anton’un dedesi. Benim kafamda çizdiğim adamla pek aynı değilmiş. Bu yüzden olayların gidişatı malum soruyu sormama neden oluyor.  “Ya öyle değilse?”
Maalesef seri kitapları bitirme alışkanlığım ve açıkçası hala içimden bir sesin ‘belki şaşırtır’ demesi yüzünden okumaya devam edeceğim. Daha farklı bir Claire görmek, olayları kendisinin yönettiğini okumak ve zeki olduğunu, cümle kurabildiğini bilmek 3/5 puanını vermeye sevk etti beni. J
Seri biraz tartışmalı. Görüşlerinizi merak ediyorum. Yazarsanız sevinirim J

Bol kitaplı günler ! 

Hiç yorum yok: